Na Delft

Foto: Sam Rentmeester

Foto: Sam Rentmeester

Naam: Gerald Schotman
Woonplaats:
Oegstgeest
Burgerlijke staat: getrouwd, drie zoons
Studie: Civiele Techniek (1979-1984)
Vereniging: Delftse Sstudenten Bond

Op zijn veertiende wist Gerald Schotman (53) al dat hij civiele techniek wilde studeren. Het werk van ingenieur Lely boeide hem mateloos. “Land winnen op de zee, mensen droge voeten bieden, de elementen overmeesteren: dat soort macho-ideeën maakten grote indruk op mij.”

Nu, als directeur research and development en chief technology officer bij Shell, vraagt hij zich vaak af hoe hij zo zeker kon zijn. “Als ik kijk naar de wereld van techniek, is er zo veel leuk. In mijn baan voel ik me als een kind dat door een speelgoedzaak loopt. De toekomst is niet een kwestie van geluk, maar van de keuzes die je maakt. Dat zit diep bij mij en het past goed bij civiele techniek.”

Bij Shell is Schotman verantwoordelijk voor alle technologiekeuzes. Keuzes die gaan over putten goedkoper en dieper boren of over vloeistoffen gemakkelijker door pijpleidingen laten stromen, maar ook over de rol van zonne- en windenergie en biobrandstoffen. Zijn budget daarvoor is 1,3 miljard dollar. Die financiële kant leerde hij niet bij civiel: hij volgde destijds economievakken in Rotterdam en ontwikkelde het in de loop der jaren. De combinatie van pure techniek en economie loopt dan ook als een rode draad door zijn carrière: drie van zijn tien banen bij Shell waren economisch gericht.

Niet dat Schotman er ooit aan had gedacht om naar Shell te gaan. De multinational vroeg hem kort na zijn afstuderen in de grondmechanica. “Ik heb destijds uitgerekend dat het langs de Noord-Zuidlijn wel mee zou vallen met de zetting van palen en de breuk aan Amsterdamse geveltjes. Voor de Deltadienst werkte ik aan kruipverschijnselen in dijken, toen Shell iemand zocht met mijn expertise.”

Schotman werkte er in een lab aan funderingen van platforms in de Noordzee en hield zich in Brunei bezig met de beweging en het ontwerp van platforms. In Brunei loste hij ook business-problemen op: zijn eerste strategiebaan. De volgende was in 1995 in Aberdeen, waar hij projectmanager werd voor een platform in de Noordzee. Zes jaar later reisde hij door naar Oman, waar hij hoofd strategie en planning werd en deel uitmaakte van de directie. Na vijftien jaar buitenland werd hij in Den Haag hoofd strategie wereldwijd voor het vinden en winnen van olie. “En mijn huidige baan is de mooiste die ze hebben bij Shell.”

Als hij nu een biertje drinkt met studiegenoten hebben ze het nog wel eens over het projectonderwijs dat ze als een van de eersten aan de TU kregen. “Ik vond dat maar wazig. Wat is out of the box denken? Je moest eerst je doelstelling en randvoorwaarden formuleren. Ik heb het braaf gedaan, maar als wij toen de keuze hadden gehad, was het gesneuveld. Wat we als achttienjarigen niet beseften, was dat we er na Delft veel aan hebben gehad.”

Blijf op de hoogte van het onderzoek

Ontvang de Delft Integraal nieuwsbrief 4 keer per jaar