Robots over de vloer

De robots komen er aan, horen we al een tijdje. In Den Haag werken Delftse doctors, ingenieurs en studenten aan robots die we de komende jaren kunnen tegenkomen. Bijvoorbeeld in een verlaten fabriekshal.

Stellingen, huizenhoog. Tientallen achter elkaar. De inbreker is ongezien binnengekomen, maar zonder goede aanwijzingen zou hij nooit het vak met de nieuwste iPhones vinden. Zie maar eens wijs te worden uit al die barcodes die hier hangen. Makkelijk navigeren voor een picking robot, maar deze hal is niet bedoeld voor echte mensen. Hij moet een meter omhoog klimmen. Terwijl hij zich met één arm aan een paal vastklemt en met de ander in het vak voelt, ziet hij uit zijn ooghoek een apparaat om de hoek komen. Het lijkt op een rij­dende prullenbak, afgezien van de wolk paarsachtig licht die het onder zich meevoert. Met een flinke vaart rolt de robot tussen de stellingen door. Gewoon rustig blijven hangen, dan gebeurt er niks. Plots stopt de robot. De paarse lichtwolk wordt rood. Een camera onder de plastic koepel draait zijn kant op. ‘Sjenplies’ klinkt het. De robot komt dichterbij, de came­ra draait omhoog en een licht floept aan rondom de lens. ‘Identification please’. Nou verstaat hij het. Stom ding. Hij springt van de stelling, geeft de robot een trap en rent er vandoor.

“Als jij hem omver gooit, heeft de robot zijn werk al gedaan”, zegt Edwin Lustig (46), directeur Robot Security Systems. “Hij heeft je ge­zien en doorgegeven. Meer hoeft niet en kan ook niet. Surveillanten zijn onderweg en gaan je zoeken. Dat blijft mensenwerk.” Robot Security Systems (RSS) levert robot SAM voor beveiligingswerk. Een handjevol rijdt nu rond in Nederland en België. Over een jaar zijn het er twintig, verwacht Lustig, en over vijf jaar honderden.

Paradepaardje
RSS is een van de werkmaatschap­pijen van de holding Robot Robots Company in Den Haag. Het bedrijf kwam begin februari in het nieuws doordat het vijf miljoen euro had opgehaald bij onder meer Rabobank, investeringsmaatschap­pij Innovation Quarter en zorgver­zekeraar CZ. De Delftse hoogleraar prof.dr.ir. Pieter Jonker (3mE) is mededirecteur van de holding, terwijl zijn voormalige promoven­da dr.ir. Maja Rudinac de scepter zwaait over de werkmaatschappij Robot Care Systems. Dat werkt aan robotrollator LEA voor de oude­renzorg, RSS ontwikkelt en levert de surveillancerobot SAM en Robot Engineered Systems ontwerpt robots op maat. Met als huidige pa­radepaardje het autonome voertuig WEpods dat in juni tussen station Ede-Wageningen en de campus van universiteit Wageningen (WUR) moet gaan rijden.

Bejaardenzorg
“Wij maken geen robot bodies” zegt Lustig voor alle duidelijkheid. Robot SAM is voor 60 procent een inge­kocht platform, schat hij, en voor 40 procent zelfbouw. Wat RSS er aan toevoegt zijn voornamelijk senso­ren, sensordatafusie en intelligentie. Ook de productie van de robots ge­beurt buiten de deur.

Op een verdieping en in de kelder van beveiligingsbedrijf Lobeco Fire + Security nabij het Haagse Benoordenhout, werken veertig mannen en vrouwen in dienst van Robot Robots Company en de werk­maatschappijen, de meesten afkom­stig van de TU Delft, aan robots die op een slimme manier met mensen kunnen samenwerken ten behoeve van beveiliging, bejaardenzorg en personenvervoer.

Robotvoetbal
“Wij kopen een blind systeem in, en leren het zien”, vergelijkt professor Jonker, die eerder het robotvoetbal in Nederland introduceerde. Voor de hoogleraar intelligent vehicles & cognitive robotics is ‘zien’ de per­ceptie, het begin. Daarna komen de vragen: waar ben ik? Wat komt er op me af? En: wat moet ik daarmee? Daarmee komen we op het terrein van de cognitieve robotica.  “Een bewakingsbedrijf levert geen man met een snor, maar levert be­veiliging door middel van camera’s, surveillanceauto’s, bewakers, een alarmcentrale en eventueel een robot. De robot kan een aantal taken uitvoeren, waaronder surveillance. Dat doet een robot waarschijnlijk beter dan een bewaker die er voor de zoveelste keer rondloopt en voor­al bezig is met zo snel mogelijk weer terug te zijn. Als een beveiligings­bedrijf dan anderhalf tot twee man minder kan inzetten, kunnen ze een stuk goedkoper offreren”, aldus Lustig, die zelf vijftien jaar in de beveiligingsbranche heeft ge­werkt. “Ik heb in die tijd drie keer een indringer aangehouden, maar ik heb twintig keer iemand ontslagen omdat hij lag te slapen.” Robots heb­ben dat probleem niet.  Voor Jonker (64) is het ondernemen naast het hoogleraarschap voort­gekomen uit angst dat er van zijn onderzoek weinig over zou blijven na zijn pensionering, omdat zijn op­volging onzeker was. Het avontuur heeft hem veel geleerd over het in praktijk brengen van kennis. “We hebben een tijd gehad dat de na­druk op publicaties lag. Dat is leuk voor de rankings, maar het brengt de technologie niet in Nederland op de markt. Dat zal pas echt goed lukken als je een kluit van je afgestudeerden in een bedrijf kunt samenbrengen. Pieter Kruit (Technische Natuurwetenschappen) deed dat met Mapper. Hij was mijn voor­beeld. Ik doe dat nu ook. En volgend jaar heb ik daar ook meer tijd voor.”  De ironie wil dat Jonker per 1 april 2016 toch een opvolger heeft gekre­gen: dr. Dariu Gavrilla, afkomstig van Daimler Chrysler. Hij zal zich vooral richten op datafusie, pa­troonherkenning en deep learning bij intelligente voertuigen.

Foto © Sam Rentmeester . 20160303  . Patrouille-robot in parkeergarage Scheveningen, RRC - Edwin Lustig, Delft Integraal DI  //  thema

Foto © Sam Rentmeester . 20160303 .
Patrouille-robot in parkeergarage Scheveningen,
RRC – Edwin Lustig,
Delft Integraal DI // thema

Blijf op de hoogte van het onderzoek

Ontvang de Delft Integraal nieuwsbrief 4 keer per jaar